14 Temmuz 2011 Perşembe

no country for seribaşı

Bad Gastein deyince iki senedir İstanbul Cup geliyor aklıma. Avusturya'daki turnuva İstinye'ye gelmeden önceki durakları olurdu tenisçilerin. Ben de Bad Gastein başlayınca bir sonraki hafta bu caaağnım güzelleri daha yakından göreceğim diye bir heyecanlanırdım. Bu yıl öyle bir şey yok zira İstanbul Cup yok. Niye yok? Çünkü ekim ayında yılın en iyi sekiz tenisçisi gelecek İstanbul'a ve Sezon Sonu Turnuvası'nda kapışacaklar. Sharapova, Clijsters falan diyorum.

Neyse bu hafta kadınlarda Palermo ve Bad Gastein'da turnuvalar var. Avusturya'da tam bir seribaşı katliamı var. Teen slasher tarzı filmler gibi. Görges, Jarka, Hradecka, Benesova, Lino, Halep ve BZS. İlk yedi seribaşı ilk turda elendi. Görges son şampiyondu burada. Jarka benim sarı kız Larsson'a yenildi. Sonra Larsson ikinci turda Kateryna Bondarenko'ya yenildi. Saçma sapan işler.

Tek kalan seribaşı Ksenia Pervak. Zeyna da işte Wimbledon'dan aldığı gazla yoluna devam ediyor. Hoş burası toprak ama. 94 doğumlu Nastja Kolar dikkat çekti bu hafta. Sloven elemelerden geldi. İlk turda Alla Kudretlibirşeyleri 6-1'lik iki setle parçaladı. İkinci turda Pervak ile eşleşti. İlk seti kazandı. İkinci sette altı maç puanı çevirdi Pervak. Tie-break'e giden seti 10-8'lik oyunla aldı.  Sonrası malum.

Palermo'da seribaşılar daha karakterli gözüküyor. Henüz elenen yok. Dördü çeyrek finale çıktı diğerleri bugün oynayacak ikinci tur maçlarını. Pennetta'nın hâlâ 1 nolu seribaşı olabildiği turnuva da varmış demek ki.

Read more...

isviçre'den güzel haberler mi var?


Belki o olmasaydı, televizyonda gözüme takılmayacak ve ilgimi tenis adlı spora hiç çekmeyecekti. Ben de şu an bir mühendis olarak masabaşında hayatımdan memnun olduğumu sanıp yaşayacaktım. (Mühendisler hayatından memnun değildir demiyorum, kendi adıma konuşuyorum, ben mühendislik yaparken memnun değildim onu biliyorum)

Martina Hingis çoğu "dahi" gibi yaptığı işi başına buyruk hareketleri yüzünden potansiyelinin el verdiklerini başaramadan bırakmak zorunda kaldı. Özlerim ara sıra. Zaten hobisi olan biniciliğe kaydı emekliliğinden sonra. Tenisle de gösteri turnuvaları minvalinde iç içeydi. Fakat bu sene ilginçtir ki takvimine yeni veteran turnuvaları sıkıştırdı. Normalde ABD'de düzenlenen World Team Tennis'te oynardı. Bu yıl Fransa Açık ve Wimbledon'da da legendlarda oynadı, gösteri turnuvalarına çıktı. E bu sabahların bir anlamı olmalı...

Daily Forehand isimli site WTT maçı sonrası Hingis ile bir röportaj yapmış. Öyle laf arasında Olimpiyat'ta Federer ile karışık çiftlerde oynar mısın diye sormuş. Hingis de şunları demiş:

"Kendisi değil ama birileri vasıtasıyla bana ulaşmayı ve sormayı denedi. Yine de daha çok uzun bir yolumuz var bunun için. Şu an ne diyeceğimi bilmiyorum çünkü bu işi yapacaksanız kendinizi adamalısınız. Şu an kendimi iyi hissediyorum. Ama dediğim gibi uzun bir süre var."

İkisi bundan tam 10 yıl önce Hopman Cup'ta oynamışlar ve finalde ABD'yi yenmeyi başarmışlardı. O zamanlar henüz Federer'in bir ATP şampiyonluğu yoktu. Hingis ise malumunuz İsviçre'nin çıkardığı en büyük yetenekti. Bu ikisi Milka inekleri ile tanınan bir ulustan çıkan iki fert. Birisi gelmiş geçmiş en büyük tenisçi, diğeri de kadınlarda bu sıfatı almayı elinin tersiyle itti. Münferit başarıları İsviçre bayrağını uzun yıllar sıralamaların tepesinde dalgalandırdı. 2012 Olimpiyat Oyunları müthiş bir hikayeye ev sahipliği yapabilir.


Read more...

4 Temmuz 2011 Pazartesi

wimbledon 11: zihnini özgür bırak

... derdi Morpheus Neo'ya...


Davis Cup zaferinden sonra kestirdiği saçları onun sıfırdan başlangıcıydı. Her gün belli etmeden uzayan saçları gibi, her sabah uyandığında büyüyen bir öz güveni ve seyrekleşen korkuları vardı. O derideki binlerce delikten çıkan ve uzayan saç telleriyle birlikte birikti zaferleri ve kupaları. Novak Djokovic bugün çocukluğundan beri hayalini kurduğu kupayı öperken azim ve inadın başarabileceklerinin de bir tablosunu oluşturdu...

Her zaman doğru olan bir şey var. Bireysel sporlarda yetenek ve fiziksel güç kadar önemli olan bir şey daha var, o da mental durum. Korku aslında çok da kötü bir şey değil biyolojik olarak. Vücudu en az hasarla kurtarmayı başaran otonom sistemi harekete geçirmemizi sağlar. Bunun da yan etkisi vardır şüphesiz. Karar mekanizması etkilenir ve vücut kontrolü azalır. Amigdala bölg... hehe şaka o kadar da anlatmaycağım tabii ki.

Bugün finalde karşı karşıya gelen iki tenisçinin bugünü ile geçmişini karşılaştırdığımızda gördüğümüz şey işte bunu kanıtlar nitelikte.

Djokovic fiziksel kusurlarını geçtim, en ufak bir hata yaptığında zihinsel açıdan çöken, kararsız, istikrarsız ve üst düzey tenisçilerle başabaş mücadelelerde kritik puanlarda genellikle kaybeden taraftı. Yine bir Amerika Açık yarı finalinde Roger Federer'e toslayınca artık dayanamamış ve "Nadal ile Federer'in oynadığı çağda olmak büyük şanssızlık" demişti. Kolay değil zaten o ikisinin yanına sokulup "Bana da yer var mı" demek. O ikili belki de bütün spor tarihinin en büyük rekabetinin parçaları çünkü. Leyla ile Mecnun, Romeo ile Juliet. Siz hiç aşk hikayelerinde üçüncü bir "iyi" ana karakter gördünüz mü? Olsa olsa kötü adam olacaktı Djokovic. Bu yüzdendir ki çoğu kişi tarafından sevilmez.

Nadal'ın psikolojik nedenlerden ötürü bir maçı kaybedeceği hiç aklıma gelmezdi bundan altı ay önce. Karşısındaki kim olursa olsun korttaki iki tenisçiden her zaman daha kararlı, daha işini bilen, daha korkusuz ve daha sakin kalmayı başaran taraftı İspanyol tenisçi.

Bugün ve geçtiğimiz altı ay boyunca gördüğümüz manzara bunun tam tersi. Djokovic mental anlamda eski Nadal gibi oynuyor. Nadal ise diğer tenisçiler karşısında yine zihinsel olarak üstünken Djokovic karşısında kendini kontrol edememeye başladı.


Yine bunları kanıtlar nitelikteydi oyuncuların maç sonrası demeçleri.

Nole sezon sonundaki Davis Cup finalinden sonra korkularından arındığını söylüyor. Yeteneklerinin farkına vardığını ve rakiplerinin karşısında korkmadan dikilebildiğini belirtiyor: "O zaferden sonra hayat doldum, enerji doldum, hemen korta geri dönmek istedim." Fransa Açık'taki Federer mağlubiyeti bile onu etkilemediğine göre çok farklı bir seviyede zihinsel olarak. Belki de Matrix'teki Neo gibi akan yeşil kodlarla görüyordur kortu.

Nadal ise "Bugün oyunumla onu rahatsız edemedim. Benim seviyemin çok üstünde oynuyor. Sağlıklıyken sadece ona yenildim. Muhtemelen mental yönden biraz tehlikedeyim. Bu gibi maçları kazanabilmek için maçın kilit oyunlarında iyi oynamalıyım. Bugün oynayamadım. Indian Wells'te de, Miami'de de olan buydu. Madrid ve Roma'yı saymıyorum çünkü orada benden çok daha iyi oyandı. Kendime güvenip daha agfresif olmalıyım yoksa bir dahaki sefere burada altıncı mağlubiyetini açıklıyor olurum" şeklinde konuştu. Çok güzel özetlemiş üzerine yorum yapmayacağım. Sadece Indian Wells'ten sonra Djokovic'in artık Nadal'ı psikolojik olarak etkilediğini söylediğimi hatırlatacağım. Hatırlattım.

Maçın teknik analizine pek girmek istemiyorum. Özet geçecek olursam Nadal inanılmaz bir servis performansıyla başlamasına rağmen ilk setin sonunda servis kırdırdı. Bu noktadan sonra yukarıda bahsettiği şey gerçekleşti. Djokovic'in onu dört kez yendiği anlar gözünün önüne geldi. İkinci setteki çöküş buna yorulabilir. Üçüncü sette hem Djokovic "Artık oldu" dedi, hem de bir şampiyonun kalbini taşıyan Nadal savaşmadan bırakmayacaktı. Nadal bu seti alınca Djokovic silkindi. Ancak Nadal artık daha iyiydi. Biraz da olsa güven gelmişti. Yine de Nole'yi yenecek kadar yükseltemedi performansını bugün.

Artık resmiyet kazanmıştır umarım. Bu çocuk 2008'de Nadal ve Federer'in Grand Slam kazanmacacılık oyununu bozdu. Dikkate alınmadı. İki numaraya yükselip ikisinin arasına girdi dikkate alınmadı. Şimdi yedi yıl aradan sonra 1 numarada Federer ya da Nadal yok. Onu da Djokovic bozdu. E bu da mı gol değil artık? Sabırla bekleyip üç yıl üst üste 3 numaralı adam olmanın ödülünü bu yaz aldı. Tebrikler aslan parçası... Yazımı ünlü bir Amerikan deyişi ile bitirmek istiyorum. Haters gonna hate!

Read more...

2 Temmuz 2011 Cumartesi

murray'nin şaşırtamaması şaşırtmadı


Adrenalin konsantrasyonu yavaş yavaş dağıldığında, beyne çekilen koruyucu perde ortadan kalktığında ve düşünme-sorgulama eylemi işin içine karışınca, içinde bulunduğunuz durumun azameti ve ciddiyeti karşısında duyduğunuz şaşkınlık sizi oraya gömecektir.

Daha değişik bir benzetme ile, anestezi altında bir açık kalp ameliyatına giren hastamız Andy Murray ameliyatın ortasında bir anda ayılınca tüm planlar alt üst oldu. Bunu tetikleyen şey ise yine Murray'nin basit hatalarıydı.

Burada 19 maçtır kazanan, son şampiyon, dünya 1 numarası (en azından şimdilik kağıt üstünde), 10 Grand Slam sahibi Rafa Nadal karşısında, onunla başa baş mücadele ederek başladı Murray. Normal bir Grand Slam olsa bunda bir sorun yok. Ancak burası Wimbledon. Alayına gitmese de alay ediyorlar. Basın onunla dalga geçiyor, Britanyalılar seviyor ama severken öldürüyor, annesi dominant, bütün bunlar birleşince Londra'nın yeşil kortları ona evi olmaktan çok uzakta.

Murray bu yüzden Amerika'da ve Avustralya'da final görebiliyor. Murray bu yüzden Londra dışında büyük adamlarla büyük bir adammış gibi oynayabiliyor. Ama iş evinin arka bahçesine geldiğinde beklentiler onun en büyük katili oluyor.


İlk seti servis kırarak kazanmasının etkisi gözünün önüne çektiği perdenin aralanması oldu. Perdeyi açan ise ikinci setin üçüncü oyunundaki hatasıydı. 15-30 öndeyken boş korta kaçırdığı vuruş onu hem servis kırmaktan hem de sallantıdaki kendine güveninden etti. Bundan sonra arka arkaya çok basit hatalar gelince bir sonraki oyunda Nadal'a da servis kırmak düştü. Nadal aptal değil tabii ki. Oyununu yükseltti o da, Murray'nin üzerine gitti. Sonrası çorap söküğü gibi geldi. İskoç'un arada direnme emaresi göstermesi ise avcısının altında debelenen bir geyiğin beyhude çabalarından başka bir şey olamadı.

İspanyol raket maçtan sonra Murray'nin ilk sette ve ikinci setin başında mükemmele yakın oynadığını bu yüzden atak yapmak için "uygun zamanı beklediğini" söyledi. O uygun zaman işte yukarıdaki 4-5 puanlık süreçti.

Nadal burada üst üste beşinci finaline ulaştı. Üst üste üçüncü şampiyonluğunu arıyor. Onu 1 numaradan indiren adam ile oynayacak olması bu maçın bir başka güzelliği. Murray ise kaybettiği dördüncü yarı finalden sonra artık resmi olarak Henman'ın bir tık üstüdür. Bu kadar yetenekli bir çocuğun psikolojik etmenler yüzünden bir başarı elde edemeden düşmemesi gerekir.

Read more...

krallar ölmez şekil değiştirir


Federer ve Nadal'ın Grand Slam toparlama serisine 2008 başında son veren Djokovic, 2004'ten bu yana bir numarayı paylaşa paylaşa ilerleyen aynı ikilinin bu serisine de son veren isim oldu. Burayı daha bir sürü sevinç nidası, diğer tenisçileri küçümseyen kelimeler ile doldurmam lazım. Bunu bekliyorsunuzdur. Ne de olsa taraflı blogum, Noleseverim. Ama benim bu agresif ve arı kovanına çomak sokan tarzdaki desteğim, hedef gerçekleşene kadar sürer genelde. Şu an azınlık olmanın ve güce tapmamanın keyfini çıkartacağım izninizle. Kimseyle tartışmaya da girecek halim yok. Zafer sarhoşuyum. Ha ama baktım Djokovic yıl 2013 olmuş hâlâ bir numarada o zaman "Hop arkadaş" der onu da karşıma almasını bilirim. Dominasyon sevmiyorum.

Dört yıldır ellerimle büyüttüğüm çocuk dünya 1 numarası oldu. Yıllar önce kendisini oynarken hayal ettiği finalde oynama hakkı kazandı. Ailesi çirkinmiş. Yemişim ailesini. Sadece ailesinin mallıkları yüzünden sevmiyorsanız çocuğu bir sorun var demektir. Zira kendisi en az Djokovic olan Djokovic.

Ha bu arada. KRAL ÖLDÜ YAŞASIN YENİ KRAL! (troll olmak ne güzel ah ne güzel) Khal Djorogo! (speşıl tenks to Hande)

Read more...

28 Haziran 2011 Salı

wimbledon 11: kadınlarda gençlik aşısı

Yıllardır desteklediğim tenisçiler yenilir ve beni bir hüzün kaplardı Grand Slam’lerde. Özellikle ikinci hafta tutunacak dalım ya hiç kalmaz ya da bir kişiye bağlardım umutlarımı. Bilen bilir Wimbledon ile Roland Garros arasında bir tercih yapacaksam RG kilometrelerce öndedir benim için. Ancak bu seneki Wimbledon yağmuruna çamuruna rağmen özellikle kadınlardaki sonuçları ile yeşil slam’e sempati beslememe neden olabilir.


Hangisinden başlayayım ki... Ya da isim isim bakmadan önce genel bir görünüme bakayım. Roland Garros’taki dinozor tenisçiler düşünüldüğünde Wimbledon gençlik aşısı gibi geliyor.

Domi 22, Masha 24, Lisicki 21, Bartoli 26, Paszek 20, Azarenka 21, Kvitova 21, Pironkova 23 yaşındalar. Ortalama ise 22.3! Müthiş bir şey bu.


Geçen yıl iki tane sürpriz yarı finalist çıkartan turnuvada bu yılki çeyrek finalistler daha da sürpriz. Örneğin Tamira Paszek. Dört senedir takip ediyorum kendisini. Bir başarısını gördüysem namerdim. İlk izlediğimde etkilemişti hatta sözlüğe baktım nasıl bir gazla yazdıysam geleceğin Henin’i falan demişim. Sonrasında çok büyük düşüş yaşadı. 17 yaşında ilk çıkışında Wimbledon ve Amerika Açık’ta dördüncü tur gördükten sonra katıldığı sadece iki slam’de ikinci tur görebildi.

Ama bu yıl şansının da yardımıyla youna sadece bir seribaşı çıktı o da çıkabilecek en iyilerinden biriydi. Çeyrek finalistlerin en genci ve açık arayla en zayıfı (kilo olarak değil tabii ki). Rakibi Azarenka oldu. Belaruslu dört numaralı seribaşı şimdiye kadar turnuvanın en rahatlarından biri.

Serena Williams, Venus Williams ve Caroline Wozniacki’nin aynı gün elenmesi tenis dünyasını etkilemiştrir mutlaka. Kıyamet alameti değil bu. Turnuva öncesinden tahmin edilebilir sonuçlardı bunlar. Zaten Wozniacki’nin Grand Slam kazanacağına inanan var mı aramızda? Görges ve Jarka’lı dilimden çeyrek finale çıkabilmesi mucize gibiydi. Ama o ikisinin de elendiği turnuvada Dominika Cibulkova tarafından turnuva dışına itildi.


Domi’yi de çok severim. Daha önceden de izliyordum kendisini ama Domi deyince aklıma ilk olarak 2009 Fransa Açık’ta Sharapova karşısındaki maçı geliyor. Zaten favori zemini toprak. 1.60 boyuyla ve o bacaklarla en fazla halterci olur dersiniz. Bir halterci öyle forehand vuramaz a dostlar. Wozniacki karşısında ilk seti 6-1 kaybettikten sonra çok zorlu ve psikolojik gerilim şeklinde geçen müsabakada sağ çıktı. Bu yılın başında Sydney’de Caro’yu yenmiş, Avustralya Açık’ta yenilmişti.

Çeyrek finalde Masha ile oynayacak ki az önceki Fransa Açık çeyrek finali düşünüldüğünde Maria’nın motivasyonu daha farklı olacak. Sharapova ters bir tenisçi olan Shuai Peng’u çok zorlanmadan geçti dördüncü turda.

Gelelim biri bir yıl diğeri yarım yıl tenis dışı kalan Williams kardeşlere. Serena’nın final falan göremeyeceğini düşünüyordum. Tamam WTA, tamam “Where ridiculous happens” ama 2009’dan daha iyi durumda bence şu an WTA. Kim Clijsters döndüğünde düşünün ki Caroline Wozniacki finale, Yanina Wickmayer yarı finale çıkabiliyordu. Ayrıca şöyle bir şey var Clijsters sakatlıktan dönmemişti. Ara vermişti ve döneceğini Şubat-Mart gibi açıklamıştı. Yani hazırlanacak altı ayı vardı önünde. Serena ise antrenmanlara Nisan’da başlayıp, Haziran’daki turnuvaya katıldı. Daha dişli rakiplerin olduğu dönemde dördüncü turu görmesi bile başarıdır gözümde. Ha yenen Paszek olsaydı şaşırırdım. Ama Bartoli.


Fransız tenisçi Eastbourne’ü kazandı bir hafta önce ve çimde yapabildiklerini biliyoruz. (Bkz: 2007) Bu turnuvada saçma sapan maçlar oynadı. İki müsabakayı önce zora soktu, sonra dalga geçer gibi kazandı. Serena karşısında da maç için servis atarken ABD’linin insanüstü direnişine karşı koyamadı. Ama çok zor da olsa maçı galibiyetle noktaladı.

Venus’ün durumu Serena’ya göre daha hafifiti. Avustralya Açık’ta sakatlanmıştı ve kardeşininki kadar hayati durumları falan yoktu. Talihsizliği geçen yıl yarı final oynayan ve oraya ulaşırken yine kendisini eleyen Tsvetana Pironkova ile eşleşmesi ve 30’a gelen yaşıydı.

Bulgar tenisçi geçen seneki maçın videosunu mutlaka izlemiştir dünkü karşılaşmadan önce. Hatırlaması da uzun sürmemiştir ne yaptığını. Hatta o kadar ezberlemiş ki ödevini, aynı skorla mağlup etmeyi başardı beş kez Wimbledon şampiyonunu.

Pironkova geçen yılın diğer yarı finalisti Petra Kvitova ile oynayacak. Blogu takip edenler Çek tenisçi hakkındaki düşüncelerimi bilir. Abartıldığını ve neden bu kadar övüldüğünü anlamadım bu kızın. Ama o, dört maçta sadece 15 oyun vererek çeyrek finale yükseldi. Caro’nun bile nasıl 1 numarada olduğunu, maç kazandığını çözebildim ama Kvitova’yı çözemedim.

En güzeli en sona sakladım. Wildcard’ın hakkını vermek herkese nasip olmaz. Zira turnuva yönetimleri saçma sapan dağıtır bunları. Ivanisevic’ten sonra Wimbledon’ın verdiği en anlamlı ve isabetli wildcard Sabine Lisicki’nin. Bambam turnuvanın gıcık ismi (Radwanska ve Ivanovic’i elediği için) Cetkovska’yı eleyerek son sekiz raket arasına kaldı. Bartoli ile oynayacak ki gelebilecek en zor isim çıktı kendisine.

Yarı finale çıkmasını istediğim isimler şöyle:

Sharapova - Lisicki
Azarenka - Pironkova

Read more...

27 Haziran 2011 Pazartesi

serena'ya aslında ne oldu?


Serena'nın ayağını kesmesi ve sonrasında gelişen olaylarla ilgili açıklananların aksine başka bir şeyler yattığını düşündüm hep bunun altında. Bu benim şüpheci karakterimden ve Serena'yı sevmememden kaynaklanıyor çok açıkça görüldüğü üzere. Dün ve bugün olay hakkında yeni açıklamalar geldi.

Dün Serena yaptığı açıklamada ayağını kestikten  sonraki ilk ameliyatın ardından Ekim ayında bisiklet sürerken düştüğünü ve ikinci ameliyatın ondan sonra olduğunu anlattı. "Çok hızlı gidiyordum ve birden kendimi yerde buldum. Çok utanç vericiydi. Kendime gülüyordum. O sırada geçmekte olan bir ambulanstan inip iyi olup olmadığımı sordular" dedi. Omzunda ve yüzünde yaralar oluşmuş bu düşüşün etkisiyle. Yüzündeki geçmiş ama omzundaki geçmemiş. Komedi.

Bitmedi.

Serena'nın antrenman partneri Sasha Bijan, Sırp basınına yaptığı açıklamada ayak kesilmesinin olduğu gece Serena'nın yanında olduğunu ve pedikür nedeniyle ABD'li tenisçinin açık ayakkabı giydiğini doğruladı. Fakat söylediği fazladan bir şey Serena'nın yaptığı açıklama ile çelişiyor. Williams karanlıkta yerdeki cam parçalarına fark etmeden bastığını söylerken, Bijan bir garsonun Serena'nın ayağına bardak düşürdüğünü belirtti.

Bijan ayrıca Serena akciğer embolisi geçirdiğinde de yanında olduğunu söyledi. Serena'nın menajeri ise Bijan'ın o sırada Florida'da olduğunu ve tenisçinin hastaneye Los Angeles'ta kaldırıldığını söyledi.

Bırakın bunları...

Ben de Serena'nın yanındaydım. Öyle olmadı. Serena bir şeye sinirlendi. Çok sarhoştu ve o sinirle masayı devirdi. Ayaklarında kesik oldu. Hastaneye gittiler. Akciğer embolisinin nedeni ise Serena'nın estetik ameliyatlarıydı. Karın bölgesinde bu yüzden iç kanama oldu. Bu yüzden akciğerlerine kan birikti. Olayların aslı bu. Yanındaydım Serena'nın. Ben, Yaşar Usta.

Read more...
yasal uyarı (disclaimer diyor yabancı insanlar)

bu blogdaki fotoğrafların yüzde 99.9'u http://sports.yahoo.com adresinden alınmaktadır.. tüm hakları reuters, ap ve getty images'e aittir.. sanırım.. bu blog tarafsız bir tenis blogu değildir.. sevdiğim tenis oyuncularını kayırırım.. ama sevmediklerime hakaret etmem.. siz de etmeyin, çok ayıp.. yorum yazarken öyle tek cümlelik "saldır federer, vur kır nadal" tarzı yorumlarınızı yayınlamayacağımı göz önünde bulundurun.. merak ettiklerinizi ya da içinde cidden yorum bulunan yorumlarınızı göndermekten çekinmeyin.. tenisi sevelim.. boş alanlara kort dikelim.. teşekkürler..

ben olsam firefox 3küsür ve en az 1152x864 çözünürlükte dolanırım buralarda..

GÖRÜŞ VE ÖNERİLER

  © Blogger templates The Professional Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP